donderdag, oktober 08, 2009

De dikke ossentong van Herman



Onze eigenste Nico behandelt vandaag in zijn column op nu.nl kookgekte:

Zo lult den Blijker ook, als een in doodsnood verkerende makreel. Geen woord van te verstaan. Heel af en toe versta je het laatste woord van een zin. Waarschijnlijk is contractueel vastgelegd dat den Blijker zijn voice-over teksten in de maag van een koe inspreekt...

Meer hierrrr...

1 reacties:

remi zei

Nico D. weet echter altijd wat af te zeiken.

Columnist, schrijver en zelfs dichter, Nico is de man. Z’n loopbaan bij Geenstijl als P. Kouwes heeft hem een behoorlijk grote bek opgeleverd. Lekker blaffen op GS, scoren en de reageurders op de hand, het imago groeit en groeit.
Nico is een schrijvert, om maar in GS-stijl te blijven en ikku niet, schrijven en inmiddels afkatten, kleineren belachelijk maken, door de stront halen en afzeiken, dat zijn we gewend van de mensen achter GS. Hoe groter de bek, hoe zwaarder je iemand weet af te zeiken, hoe ongenuanceerder het taalgebruik, het is een hetse, jan en alleman doet er aan mee. Volgelingen van Hoaxa, Pritt Stift, Brusselmans, Mutsaerts… volgelingen allemaal volgelingen, de ene nog bijdehantere opmerking dan de andere, de volgende overtreft hem of haar weer. Kritiek word weggejorist.

Die dikke ossetong waar N.D. het over heeft, het onverstaanbare van Den Blijker, de oorzaak lijk mij toch te liggen de afkomst van Amsterdamse Nico en het niet willen verstaan van Den Blijker, of moest Nico weer eens tegen scheentjes schoppen en tegen betaling een artikeltje schrijven omdat ook bij Nico de kachel moet branden, centen zijn centen. Het is een echte “Doordevil”

Nee ome Nico, bij mij kom je er niet doorheen met je rare artikel op Nu.nl. Ik versta Den Blijker in al zijn programma’s en zoals jij ook weet draait het om de centjes, is TV gewoon show en voert ook Herman zijn kunstjes op, doet zijn babbel en vangt er (veel) centen voor. Ik versta “ossentong” den Blijker zelfs heel goed. ‘t is allemaal show en veel dingen prik je gewoon doorheen, maar de mensjes thuis willen vermaakt worden, willen vandaag de dag kookprogramma’s zien en nadoen.
Ze hebben mooie keukens en vijf- en zes- of tien pits gasfornuizen, keukens en spullen, ingrediënten. Mensjes zijn de boerenkool met worst een beetje zat, het thuis komen en andijvie stamppot met spekjes komt na een paar eeuwen ook je strot uit.

Via je werk een pasje voor de Sligro en Makro waar al die “Den Blijker”dingen die “Den Blijker” ingrediënten te koop zijn. Ja via de kook TV gaat er voor veel mensen een wereld open en komen ze er achter dat het anders kan.
Nico lever dan ook commentaar op al die winkels die alles verkopen wat eigenlijk in de grootkeuken thuis hoort gooi hun glazen in, wat mot je met DOK in Den Haag, wat moet je met al die kookstudio’s die welvaren op de kunst van het koken.
Een enthousiaste thuiskok mag van ome Nico dus niet met een “Roner” leren werken, mag niet leren fileren, uitsnijden, ontbenen, trancheren of pocheren. Nico is de man, de man die maar al te graag zijn GS stijl gebruikt.

Je begint met de kop over de ossentong van Herman den Blijker en vervolgens kom je bij G. Ramsay, twee werelden van verschil, maar het blijkt dat je dat niet weet, de kennis ontbreekt je gewoon.
J. Oliver laat ik het liefst buiten beschouwing, ’t is een slissent schatje lekker kan koken, heel lekker maar niet mijn kok.

O.k., een groot deel van Nederland kookt met Knorr, kookt met een zakje en een pakje en vaak is het nog lekker ook, als de ingrediënten zorgvuldig gekozen zijn en het recept klopt is er niets mis mee. Je kunt zelfs variëren op een recept, doet Jonnie Boer ook. Maar waarom zo’n afzeikerig artikel op Nu.nl

Remi